Home  ›  Biography  ›  Biography Dutch

Biografie

40 jaar 'alive and kicking'

Bandleden:
Erwin Aubroeck »

Paul Dammers »

Cor Dijkhuizen »

Tom Huissen »

Frans ten Kleij »

1968
In 1968 slaan een stelletje bluesfreaks in Haarlem de handen ineen. Nog hetzelfde jaar kunnen landgenoten kennis maken met de muziek van John the Revelator: een band gemodelleerd naar Peter Green’s Fleetwood Mac, die het jaar daarvoor vanuit de Londense Marquee Club de wereld begon te veroveren.Het gaat John the Revelator direct al voor de wind.

1970
In 1970 wint de groep, tijdens een live tv-uitzending, de Loosdrecht Jazz Award en brengt de grammofoonplatenmaatschappij Phonogram de eerste LP “Wild Blues” uit. De intussen bekende “stompin’, swampin’ & hard-drivin’ live act” van de formatie levert de band intensieve toernees op in Nederland, België, Duitsland en Zwitserland.

1973
Na veel wisselingen in de bezetting valt in 1973 het doek voor John the Revelator (geheel toepasselijk op een Rode Kruis festival in Akersloot). Om overigens direct weer te herrijzen als Hellhound, op initiatief van de onvermoeibare Tom Huissen en Frans ten Kleij, die beiden nu nog steeds deel uitmaken van John the Revelator. Hellhound is een melody-rock groep die een originele en eigenhandig geschreven rock-opera brengt over het leven op een kostschool in de jaren 60, verpakt in een oogverblindende lichtshow.

1978
Een korte periode van individuele avonturen en herbezinning levert in 1978 de renaissance op van John the Revelator. Met muziek die wederom op de blues is gebaseerd. In 1981 brengt de band een onafhankelijk geproduceerd album uit: de LP “Empty Road”.

1989
Gaandeweg wordt de muziek in de jaren 80 uitgebreid met bluesrock invloeden. De hele – enerverende – geschiedenis wordt in 1989 breeduit gemeten op de CD “Bluesproof” met zowel live als in de studio opgenomen bluesbestendig materiaal uit de periode 1969-1989. Het album is weinig op de radio te horen, maar het verkoopt goed door de massaal bezochte live gigs van de band.

1994
In 1994 wordt het 25-jarig bestaan van de band gevierd met het studio-album “Cahow”. Het is puur toeval dat het album is genoemd naar een zeer bedreigde soort stormvogel in Bermuda. Later beseft de band dat Peter Green beroemd werd door een andere stormvogel, de Albatross. Cahow is een verzameling van “recht toe recht aan” bluessongs, variërend van eigen songmateriaal tot bewerkingen van Elmore James en Duster Bennett.

1997
In 1997 is er dan eindelijk het live album, dat er eens van moest komen: “The Tamalone Bluestapes”, genoemd naar de lokatie in IJmuiden waar het is opgenomen. Zonder enige overdubs geeft dit album precies weer waar de band voor staat: energie, emotie en het ultieme bluesgevoel. Luister naar het langzame en schemerige “Fool no more” met hartstochtelijke zang en een scheurende gitaarpartij die niet van ophouden weet. Naast dit live album brengt de band ter gelegenheid van het eerste “bluestrain to Thalia” festival in IJmuiden een gelijknamige “semi unplugged” CD single uit. Om de naam van het festival eer aan te doen zijn tickets te koop inclusief een treinkaartje met het toenmalige “Lovers” treintje. Leden van Barrelhouse, the Blues Preachers en John the Revelator lopen slide spelend, harmonica blazend en tambourijnend door het boemeltje om de fesitvalgangers alvast in de juiste mood te brengen.

1999
In 1999 wordt de CD “Seven Blue Seas” uitgebracht. Naast een rockabilly-achtige uitvoering van Elmore James’ klassieker “Shake your moneymaker” bevat deze live in de studio opgenomen CD een sfeervolle remake van Duster Bennett’s “Jumping at shadows”. Ook maakt de band een uitstapje naar de cocktail lounge jazz met de door Tom Huissen geschreven song “Little snake drive”.

2000
John the Revelator jamt voor het eerst met de legendarische Brainbox zanger Kaz Lux. Dit optreden is het begin van een regelmatige samenwerking.

2002
De band ontmoet in het Thalia theater Peter Green, de man, die Tom Huissen inspireerde een bluesband te starten. Hoewel Peter toezegt met John the Revelator te jammen, wordt dat door de overige leden van Pete’s band, the Splinter Group, tegen gehouden. Reden, Pete is na 25 jaar verpleging in psychiatrische ziekenhuizen zeer onzeker en kan alleen muzikaal functioneren temidden van zijn vertrouwde maten van the Splinter Group. Recente jams van Pete met John Mayall en Gary Moore liepen op niets uit.

2003
Een goed jaar voor fans, die jarenlang tevergeefs geprobeerd hebben om een exemplaar te scoren van de LP “Wild Blues”, op dat moment een zeer gezocht collectors item waarvoor hoge bedragen worden neergeteld. Na 33 jaar brengt Pseudonym Records “Wild Blues”, geremixed en aangevuld met outtakes en bonustracks, uit op CD. Verder bevat de CD een schitterend boekwerkje met veel foto’s van de opnamesessies van “Wild Blues” en een terugblik op de dagen dat 8 sporen en half inch tape nog het summum van technologie waren.

2004
In 2004 viert John the Revelator zijn 35-jarig bestaan in het Thalia Theater. Het muzikale feestje on stage wordt meegevierd door een aantal vrienden, die de band na 35 jaar on the road heeft leren kennen. Samen met de Alabama Horns, Kaz Lux (Brainbox), Frank Kraaijeveld (Bintangs), Jacques Kloes (ex-Dizzyman’s Band), Han van Dam en Gus Laporte (Barrelhouse) geeft John the Revelator voor een uitverkocht huis een spetterend concert. Het concert wordt opgenomen om later op DVD uit te brengen..

2005
In 2005 komt de nieuwe CD van John the Revelator “Down in the mud” uit. Door bijdrage van de mensen, die ook bij het 35-jarige bestaan van de band in IJmuiden aanwezig waren, is het een zeer gevarieerd album geworden met zowel akoestische songs als heavy nummers met bigband-achtige blaasarrangementen. Frank Kraaijeveld degradeert met zijn stem Tom Waits tot een soort van Neil Diamond in 3 Howlin’ Wolf songs, Kaz Lux haalt uit op een paar Freddy King nummers en Jacques Kloes geeft de Revelator shuffle “Jumping the gun” een jazzy tintje. Verder zijn er de twangy gitaarsound van Gus Laporte, de swingende piano van de eminence gris van de Nederlandse Blues en Boogie Han van Dam en last but not least de blaasarrangementen van de Alabama Horns, die de indruk geven dat New Orleans om de hoek ligt.Het album wordt in april 2005 in het Thalia Theater gepresenteerd. Tevens treedt John the Revelator diezelfde avond op als backing group voor Snowy White, die met de band jamt dat het een lieve lust is. De bluescirkel is daarmee rond want ook voor Snowy White geldt dat Peter Green zijn inspirerende idool is.

2007
Eind maart 2007 is het eindelijk zo ver. Tijdens een spetterende bluesshow voor een uitverkocht Thalia theater presenteert de band de live DVD/CD van het '35th anniversary concert' dat de band in 2004 gaf. De DVD/CD is uitgebracht in een deluxe uitvoering, in gelimiteerde oplage en individueel genummerd met een prachtig fotoboek. In juli 2007 wordt John the Revelator uitgenodigd om te spelen op het blues en rockfestival in Torreperogil, in de provincie Andalusië, Spanje. Nietsvermoedend reist de band af naar Spanje om tot de ontdekking te komen dat de eerste LP van de band “Wild Blues” daar een ware culthit is. De band speelt voor een uitzinnig Spaans publiek en geeft een van de beste concerten ooit. DVD’s en CD’s zijn niet aan te slepen en iedereen wil met de band op de foto. Het enthousiasme en de respons die de band ten deel valt op 2500 kilometer afstand van huis is met geen pen te beschrijven.

2008
In 2008 gaat voor de band een lang gekoesterde wens in vervulling. Samen optreden met de legendarische Engelse soul zanger Chris Farlowe. Tijdens het concert in het Thalia theater wordt massaal het beroemde ´Out of time´ meegezongen. Een aantal leden van de band reist in de zomer wederom af naar het warme Andalusie voor een spetterend optreden op het bluesfestival van Torreperogil.

 

2009
De band viert dit jaar het 40 jarig jubileum op een wel heel bijzondere wijze. Het 40th anniversary concert wordt op 3 september gegeven in het Patronaat in Haarlem.Ter gelegenheid van dit jubileum brengt de band een exclusieve EP uit met 4 eigen nummers, getiteld ´Old man rock ´n roll´. Die avond verkrijgbaar voor de crisisbestendige prijs van 40 eurocent.Daarna reist de band af naar Australie voor hun ´down under´tour.De band speelt op het Sydney bluesfestival, in tal van bluesclubs in West Australieen sluit de tour af op het prestigieuze Bridgetown Blues Festival dat jaarlijks 16.000 bezoekers trekt. Een prachtige afsluiting van dit jubileumjaar.

 

 

Bezetting John the Revelator (2008):

 

 

picture sitemap